سوالات متداول درباره علت و درمان پای پرانتزی

به طور معمول بهتر است از انجام چنین فعالیتی بعد از جراحی پرهیز کنید. اما با توجه به شرایط بیمار ممکن است پزشک اجازه کوهنوردی را صادر کند.

هزینه درمان با توجه به شدت آسیب و روش درمان متفاوت خواهد بود. مسلما هرچه روش پیچیده‌تری انتخاب شود، هزینه بالاتر می‌رود.

بله، بهره‌گیری از راهکارهای کم تهاجمی در جراحی توسط متخصص، می‌تواند عوارض بعد از درمان را به میزان زیاد کم کند.

طب سنتی بیشتر بر ماساژ درمانی و مصرف ترکیبات مغذی تاکید دارد. به منظور پیشگیری از بروز این مشکل می‌توانید روی برخی راهکارهای طب سنتی نیز حساب باز کنید.

عفونت، جوش نخوردن، درد، خونریزی و حتی در مواردی استئونکروز، از جمله مشکلات احتمالی است.

بله، بسیاری از ورزشکاران برای بازگشت سریع‌تر به میادین ورزشی از این روش استفاده می‌کنند.

علی‌رغم رعایت تمامی مراقبت ها بعد از تعویض مفصل لگن، احتمال بروز برخی از عوارض نظیر خونریزی، تورم و حتی درد وجود دارد. به همین دلیل، خیلی نباید نگران بروز این مشکلات باشید. اما اگر عوارض دیگری نظیر عفونت ایجاد شود، حتما برای چکاپ بیشتر به مطب رجوع کنید.

هزینه‌های جراحی، بستگی به شرایطی که دارید متفاوت است. این شرایط شامل نوع عمل جراحی، بیماری‌های زمینه‌ای، مدت زمان بستری، وسیله مورد نیاز و بیمارستان محل بستری، متفاوت می‌باشد. در صورتی که از تکنیک‌های جدیدتر برای درمان بهره بگیرند، مسلما هزینه درمان به همان نسبت افزایش می‌یابد.

برای اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره با دکترشریفزاده در ارتباط باشید.

بهترین مسکن برای بیمار با توجه به شرایط وی تجویز خواهد شد. معمولا از NSAID ها کمک می‌گیرند.

در دراز مدت می‌تواند مشکلاتی برای زانو و بافت‌های اطراف آن ایجاد کند.

بهتر است برای چنین هدفی به یک متخصص ارتوپدی مراجعه کنید.

به طور معمول، این مشکل با توجه به تمایل بانوان به استفاده از کفش‌های تنگ و پاشنه بلند، در این گروه از جمعیت بیشتر دیده می‌شود.

بیماران با اختلالات انعقادی، عفونت فعال یا سرطان ممکن است کاندید مناسبی برای این درمان نباشند.

1. شرکت در تمرینات منظم و سبک ورزشی برای حفظ قدرت و حرکت مفصل جدید.
2. انجام احتیاط‌های لازم برای جلوگیری از آسیب و صدمه، اگر استخوان و یا ساق‌پای شما بشکند شما مجبور به انجام عمل جراحی مجدد هستید.

بله، گاهی اوقات بیماران ممکن است به دلایل مختلف به بیش از یک سال زمان برای بهبودی کامل نیاز داشته باشند.

به طور معمول بین 6 تا 12 ماه طول می‌کشد.

باید برای این منظور به یک متخصص مراجعه کنید. معاینه دقیق زانو و بررسی تصاویر به تشخیص کمک می‌کند. همچنین در صورت داشتن علائم مذکور، باید به پارگی رباط شک کنید.

بله، در صورت عدم درمان ممکن است چنین مشکلی برای زانو ایجاد شود.

هر دو روش کاربردهای متفاوتی دارد. کورتیزون التهاب را سریع کاهش می‌دهد اما اثر موقتی خواهد داشت. پی آر ‌پی اثر طولانی مدت‌تری ایجاد می‌کند؛ با این حال نتیجه‌گیری زمان‌برتر خواهد بود. انتخاب نهایی با پزشک معالج شما است.

بروز برخی از مشکلات مثل درد و تورم تا مدتی بعد از درمان طبیعی است. اما اینکه شاهد شیوع هر نوع عارضه‌ای باشید، اینطور نخواهد بود. به عنوان مثال عفونت در ناحیه زخم از جمله مشکلاتی است که نیاز به توجه جدی دارد.

ورزش‌های کم فشار مثل شنا و دوچرخه سواری ممکن است مفید باشد. همچنین مصرف مواد غذایی حاوی کلسیم و ویتامین D به کاهش بروز سیاهی استخوان ران کمک خواهد کرد.

پروتز یا مفصل جدید زانو، در اکثر مواقع بین 15 تا 20 سال به خوبی کار می‌کند. در افراد جوان تر که بیشتر از مفصلشان کار می‌کشند ممکن است بعد از این مدت مفصلشان دچار ساییدگی شود و دوباره نیاز به عمل پیدا می‌کند.

فرد باید سایر علائم و شرایط خود را برای شناسایی علت در نظر بگیرد. گاهی اوقات درد به علت مشکلات زنانه و در موارد به علت عوامل دیگری بروز پیدا می‌کند.

به دلیل تفاوت در سن، سلامت عمومی و میزان پایبندی به برنامه درمانی

بله، گاهی شکستگی در استخوان اتفاق می‌افتد و همان قطعه در مواردی به عصب و عروق فشار وارد می‌کند.

معمولا در صورت بروز عفونت، نشانه‌های آن شامل بوی بد، ترشح چرک و تداوم درد زیاد قابل مشاهده است.

مسلما اثرات منفی شکر و نمک برای دوران بعد از جراحی زانو بیشتر از فواید آن‌هاست.

در مواردی که درد در کف پا به صورت شدید و پایدار اتفاق می‌افتد، بهتر است برای بررسی بیشتر به متخصص مراجعه کنید.

خیر، خیلی از اوقات می‌توان با فیزیوتراپی و سایر روش‌ها، مشکلات ناشی از آرتروز را برطرف کرد.

دقت کنید که حداقل سن برای انجام جراحی با درمان متفاوت است. این موضوع با توجه به شرایط بیمار و شدت عارضه متفاوت خواهد بود. با این حال در صورت نیاز به جراحی، معمولا باید تا 18 سالگی صبر کرد.

خیر، اگر بیماری زود تشخیص داده شود، ممکن است با روش‌های کم تهاجمی مثل دکمپرشن یا پیوند استخوان، از تعویض مفصل جلوگیری شود.