بستن زانوبند یا بریس تاثیری در درمان پای پرانتزی یا ضربدری دارد؟

زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری

پای پرانتزی و پای ضربدری از مشکلات شایعی است که می‌تواند باعث نگرانی از نظر ظاهر پاها یا ایجاد درد و ناراحتی در مفصل زانو شود. به همین دلیل، بسیاری از افراد به استفاده از زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری روی می‌آورند. اما این سوال مطرح می‌شود که آیا زانوبند واقعا می‌تواند باعث اصلاح این ناهنجاری‌ها شود یا خیر. رواج بالای زانوبندها گاهی این تصور را ایجاد کرده که بستن آن‌ها به تنهایی نقش درمانی دارد، در حالی‌ که واقعیت علمی همیشه با این باور هم‌راستا نیست.

زانوبند در برخی شرایط خاص می‌تواند به کاهش فشار و ایجاد حس ثبات در زانو کمک کند. اما در اغلب موارد توانایی اصلاح ساختار استخوانی پا را ندارد. در ادامه این مقاله بررسی می‌کنیم زانوبند در چه مواردی کاربرد دارد، چه زمانی بی‌اثر است و آیا می‌توان از آن برای پیشگیری یا درمان پای پرانتزی و ضربدری استفاده کرد یا خیر. همراه ما باشید!

پای پرانتزی و ضربدری واقعا با زانوبند اصلاح می‌شود؟

یکی از باورهای رایج میان بیماران این است که بستن زانوبند یا بریس می‌تواند به‌تدریج فرم پا را اصلاح کند و پای پرانتزی یا ضربدری را به حالت طبیعی برگرداند. این تصور، به‌ویژه در بزرگسالی، پایه علمی ندارد. درمان پای پرانتزی در بزرگسالی با کمک زانوبند امکان‌پذیر نیست. زیرا در این سنین رشد استخوانی کامل شده و تغییر شکل استخوان‌ها با ابزارهای خارجی مانند بریس انجام نمی‌شود.

زانوبند و بریس‌ها توانایی اصلاح انحرافات ساختاری استخوان را ندارد و نمی‌تواند جایگزین درمان‌های جراحی شود. بنابراین، این تصور که بتوان تنها با بستن بریس، این ناهنجاری‌ها را در بزرگسالی برطرف کرد، یک برداشت نادرست و غیرواقعی است.

چه زمانی زانوبند برای درمان پای پرانتزی و ضربدری کاربرد دارد؟

درمان پای پانتزی و پای ضربدری با زانوند یا بریسزانوبند به‌طور کلی نقش موثری در اصلاح پرانتزی شدن پا در بزرگسالی ندارد. اما در برخی شرایط خاص و محدود می‌تواند به‌عنوان بخشی از روند درمان در کودکان مورد استفاده قرار گیرد که در ادامه به دو مورد از کاربردهای درمانی آن اشاره می‌کنیم.

زانوبند برای درمان مشکلات ناشی از بیماری بلانت

در موارد بسیار محدود، مانند بیماری بلانت در کودکان که می‌تواند منجر به ایجاد پای پرانتزی یا ضربدری شود، استفاده از زانوبند یا بریس ممکن است به‌عنوان بخشی از درمان مطرح شود. البته این روش تنها زمانی اثربخش است که بیماری در مراحل اولیه تشخیص داده شود و کودک در بهترین سن برای درمان پای پرانتزی قرار داشته باشد. در غیر این صورت، زانوبند نقش اصلاحی نخواهد داشت و نمی‌تواند جایگزین سایر روش‌های درمانی شود.

درمان با زانوبند در بیماران مبتلا به راشیتیسم

راشیتیسم یک بیماری متابولیک استخوان است که معمولا در دوران کودکی و در اثر کمبود ویتامین D، کلسیم یا اختلال در جذب آن‌ها ایجاد می‌شود. این اختلال باعث نرمی و ضعف استخوان‌ها خواهد شد. در این شرایط، استخوان‌های در حال رشد توانایی تحمل وزن بدن را به‌درستی ندارد و همین موضوع می‌تواند به بروز ناهنجاری‌هایی مانند پای پرانتزی یا ضربدری منجر شود.

درمان با زانوبند در صورتی که بیماری به‌موقع تشخیص داده شود و درمان دارویی مناسب انجام گیرد، در برخی کودکان و تحت شرایط مشخص می‌توان از زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری به‌عنوان یک درمان کمکی استفاده کرد تا به هدایت بهتر رشد استخوان و کاهش شدت تغییر شکل کمک شود.

زانوبند واقعا روی پای پرانتزی یا ضربدری تاثیری دارد؟

نقش اصلی زانوبند درمواردی که در بالا اشاره کردیم، اصلاح ساختار استخوانی یا درمان پای ضربدری و پرانتزی نیست. بلکه بیشتر به ایجاد حس حمایت و افزایش ثبات مفصل زانو مربوط می‌شود. زانوبند با پخش بهتر نیروها در اطراف زانو، فشار واردشده به بخش‌های آسیب‌دیده مفصل را به‌طور موقت کاهش می‌دهد. همین موضوع می‌تواند باعث کاهش درد شود. این اثر به‌ویژه در افراد مسن‌تر که پای پرانتزی آن‌ها به آرتروز زانو منجر شده، محسوس‌تر است. در واقع به‌صورت کوتاه‌مدت می‌تواند به بهبود تحمل فعالیت‌های روزمره کمک کند، بدون آنکه نقش درمانی دائمی داشته باشد.

عوارض استفاده از زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری

عوارض استفاده از زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری

استفاده طولانی‌مدت از زانوبند، به‌ویژه در سنین جوان‌تر بدون عارضه نیست و در برخی موارد می‌تواند نتیجه‌ای برخلاف انتظار داشته باشد. زمانی که زانو به‌طور مداوم توسط زانوبند حمایت می‌شود، عضلات اطراف مفصل به‌تدریج کمتر درگیر می‌شود و دچار ضعف خواهد شد. این ضعف عضلانی می‌تواند پایداری طبیعی زانو را کاهش دهد و در نهایت با افزایش فشار غیرطبیعی روی مفصل، زمینه‌ساز ساییدگی زودرس غضروف و تشدید آرتروز شود. به همین دلیل، استفاده از زانوبند باید آگاهانه و محدود به شرایط خاص باشد.

آیا زانو بند در پیشگیری از پای پرانتزی یا ضربدری نقش دارد؟

به‌طور خلاصه، باید گفت که زانوبند برای پای پرانتزی و ضربدری در پیشگیری و درمان این مشکلات در بالغین تقریبا جایگاهی ندارد. تنها کاربرد عملی آن در بزرگسالان، در مواردی است که آرتروز متوسط زانو ایجادشده و درد در سمت داخلی مفصل احساس می‌شود. در این شرایط زانوبند می‌تواند به‌صورت کمکی و کوتاه‌مدت فشار روی زانو را کاهش دهد و به کاهش درد کمک کند. بدون آنکه درمانی دائمی یا اصلاح ساختاری ایجاد نماید.

سوالات متداول درباره زانوبند و بریس

  • بله، استفاده طولانی‌مدت و بدون تجویز پزشک می‌تواند باعث ضعف عضلات اطراف زانو شود و در درازمدت حتی خطر تشدید آرتروز را افزایش دهد.

  • خیر. زانوبند در بزرگسالان توانایی اصلاح ساختار استخوانی پا را ندارد. این ناهنجاری‌ها پس از پایان رشد استخوانی تنها با روش‌های پزشکی تخصصی مانند جراحی قابل اصلاح هستند.

  • زانوبند برای برخی شرایط خاص و محدود می‌تواند به‌عنوان بخشی از روند درمان در کودکان مورد استفاده قرار گیرد مانند درمان مشکلات ناشی از بیماری بلانت و درمان بیماران مبتلا به راشیتیسم. در بزرگسالان زانوبند بیشتر برای افرادی مفید است که به‌دلیل پای پرانتزی یا ضربدری دچار درد زانو یا آرتروز متوسط شده‌اند، در این موارد زانوبند فقط نقش حمایتی و کاهش درد دارد.

  • در برخی موارد خاص مانند بیماری بلانت یا راشیتیسم و فقط در سنین پایین و مراحل اولیه بیماری، زانوبند می‌تواند به‌عنوان درمان کمکی استفاده شود؛ اما همیشه نیاز به تشخیص و تجویز پزشک دارد.

  • در بزرگسالان، زانوبند مانع پیشرفت تغییر شکل استخوان نمی‌شود. اما ممکن است به کاهش فشار روی زانو و کنترل درد کمک کند.

  • خیر. زانوبند به هیچ‌وجه جایگزین جراحی اصلاحی نیست و تنها می‌تواند به‌صورت موقتی علائم مانند درد یا بی‌ثباتی زانو را کاهش دهد.

  • ورزش به تقویت عضلات و کاهش درد کمک می‌کند، اما حتی همراه با زانوبند هم باعث اصلاح فرم استخوان پا نمی‌شود. با این حال، تمرینات مناسب می‌توانند عملکرد زانو را بهبود دهند.

  • خیر. زانوبند نقش پیشگیرانه در ایجاد یا جلوگیری از این ناهنجاری‌ها ندارد و استفاده خودسرانه از آن توصیه نمی‌شود.

  • بیشتر نوزادان در ماه‌های اول زندگی پاهای کمی خمیده دارند، اما این حالت طبیعی است و تا ۲–۳ سالگی بهبود می‌یابد.

  • بله، اضافه وزن فشار بیشتری روی پاها وارد می‌کند و می‌تواند خمیدگی پاها را تشدید کند. کودکان با اضافه وزن که خمیدگی پاها دارند، نیاز به بررسی دقیق پزشک دارند.

  • اگر خمیدگی دوپا قرینه باشد، مچ‌ها نزدیک هم باشند، کودک درد نداشته باشد و راه رفتن طبیعی باشد، پای پرانتزی طبیعی است. خمیدگی یک‌طرفه، درد، گشاد راه رفتن یا عدم بهبود بعد از ۲ سال نیاز به بررسی پزشکی دارد.

  • روند طبیعی رشد نشان می‌دهد که بیشتر کودکان تا ۲ الی۳ سالگی پاهایشان صاف می‌شود. اگر بعد از این سن خمیدگی ادامه داشته باشد، بهتر است کودک توسط پزشک معاینه شود.

  • ویتامین D برای تقویت استخوان‌ها و رشد طبیعی پاها ضروری است. مصرف قطره ویتامین D طبق دستور پزشک و قرار گرفتن کوتاه در نور ملایم خورشید می‌تواند به کاهش خطر پای پرانتزی کمک کند.

  • بیماری بلانت یک اختلال رشد استخوانی است که صفحات رشد اطراف زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این بیماری، رشد بخشی از صفحه رشد کند می‌شود یا متوقف می‌شود و منجر به خمیدگی یک یا هر دو پا می‌شود.

  • استفاده از کفش‌های سبک و انعطاف‌پذیر برای رشد طبیعی پاها مناسب است، اما کفش‌های سفت و سنگین می‌توانند فشار اضافی روی زانو و ساق ایجاد کرده و وضعیت پا را تشدید کنند.

  • مسلما تجربه در حوزه پزشکی و به ویژه جراحی، یک فاکتور موثر در ارائه نتایج بهتر است.

  • خیر، اگر یک متخصص با تجربه را انتخاب کنید، پس از بررسی شرایط بهترین طرح درمان را ارائه خواهد کرد. خیلی از مواقع جراح راهکارهای اصلاحی و تمرینی را برای بیمار اتخاذ می‌کند.

  • بله، بهره‌گیری از راهکارهای کم تهاجمی در جراحی توسط متخصص، می‌تواند عوارض بعد از درمان را به میزان زیاد کم کند.

  • برای این کار می‌توان به صورت تلفنی و حتی حضوری اقدام کرد. به علاوه امکان رزرو نوبت آنلاین برای بیماران فراهم است.

  • برای این کار راه‌های بسیاری وجود دارد. با این حال با یک جست‌وجوی ساده در فضای مجازی می‌توان به نتایج خوبی دست یافت. همچنین پرس‌وجو از بیماران برای اطمینان از کیفیت کار متخصص، یک راهکار دیگر است.

  • در بزرگسالان نیز بهترین زمان برای دریافت خدمات، سریع‌ترین بازه است. تشخیص سریع‌تر مسلما دست متخصص را در انتخاب طرح درمان بازتر خواهد گذاشت.

  • پاسخ به این سوال مثبت است. دریافت خدمات درمانی در سنین پایین اثربخشی بسیار بهتری خواهد داشت.

  • دقت کنید که حداقل سن برای انجام جراحی با درمان متفاوت است. این موضوع با توجه به شرایط بیمار و شدت عارضه متفاوت خواهد بود. با این حال در صورت نیاز به جراحی، معمولا باید تا 18 سالگی صبر کرد.

  • حداقل سنی برای دریافت درمان تعریف نمی‌شود. در حقیقت اگر بیماران در سنین پایین‌تر برای دریافت درمان اقدام کنند، نتیجه بهتری به دنبال دارد. از این رو محدودیتی وجود نخواهد داشت.

  • هزینه‌های جراحی، بستگی به شرایطی که دارید متفاوت است. این شرایط شامل نوع عمل جراحی، بیماری‌های زمینه‌ای، مدت زمان بستری، وسیله مورد نیاز و بیمارستان محل بستری، متفاوت می‌باشد. بهتر است درباره این موارد با پزشک خود مشورت کنید.

    برای اطلاعات بیشتر و دریافت مشاوره با دکترشریفزاده در ارتباط باشید.

  • خیر، علائم این دو مشکل کاملا با یکدیگر متفاوت است. همچنین طرح درمان آن‌ها با یکدیگر فرق دارد.

  • یک متخصص با تجربه می‌تواند بهترین راهکار جراحی و حتی غیر جراحی را برای درمان مشکل شما ارائه دهد. همچنین بروز عوارض پس از درمان با کیفیت، کم‌تر خواهد شد.

  • درمان قطعی مشکل با توجه شدت آن ارائه خواهد شد. گاهی روش‌های غیر جراحی برای درمان مشکل گزینه مناسبی است. با این حال در بزرگسالی اکثرا نیاز به انجام جراحی‌ خواهد بود.

  • مسلما اگر آسیبی به مفصل و استخوان ساق پا وارد شود، شانس بروز پای پرانتزی افزایش خواهد یافت.

  • بهتر است موضوع را به پزشک خود اطلاع دهید تا دارویی با عوارض کم‌تر را جایگزین آن کند.

فیلم‌های ارتوپدی مرتبط

مشاوره‌های صوتی مرتبط

مقالات آموزشی مرتبط

اینستاگرام من را دنبال کنید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

دکتر سید رضا شریف زاده | متخصص ارتوپدی و جراحی های فوق تخصصی زانو، لگن و آسیب های ورزشی

دکـتر سـیـد رضـا شــریـف زاده

جهت دریافت نوبت
محتواهای مرتبط